زمین شناسی و ژئومرفولوژي فلات ایران
طی دوران کوارترنر فلات ایران تحت فشارهای تکتونیکی قاره های آفریقا، عربستان، هند، آسیا و اروپا به شکل یک بیرون زدگی با لبه های بلند در اوراسیا (بخش جنوب غربی آسیا) پدیدار شد. حضور فشار پوسته های تکتونیک باعث حضور شرایط پرانرژی و زلزله خیزی شد که هنوز وجود بارزش با شکل گیری جوانترین ارتفاعات و بزرگترین و پرخطرترین مناطق سانحه خیز جهان در فلات ایران مطرح بوده و دیده می شود.
در مقیاس کلان ایران شامل گستره های وسیعی از بالغ بر چهار نوع واحد ژئومورفولوژیک ولی با خصوصیتهای بیوفیزیکی وباماهیت توزیع متنوع خود باعث حضورتنوع اشکال سرزمین با دوازده مورد طبقات زیر مشهوداست.هر یک از این واحدها اولا خود با ساختاری متفاوت منجر به حضور زیرواحدها و رخساره های زیادی گردیده که در مقیاس میانی و محلی مطرح میگردد. سرزمین ها یا کمربندهای ارتفاعی متفاوت و پیوسته به علاوه با توجه به تغییر ارتفاع از شرایط فیزیکی متغیر و متنوع برخورداراست که در تناسب با محل حضورشان (درهر شرایط و پهنه) از گرادیانت های تغییر متفاوت از یکدیگر برخوردارند در مقیاس بزرگتر (محلی) تنوع ساختاری تحت تاثیر شرایط مورفوکلیماي غالب است. اثرگذاری جریانات آب و باد، دو سیال مهم شکل دهنده به سرزمین فیزیکی تغییراتی مشخص روی انواع سنگ بستر را در همبستگی با ارتفاع رقم میزند. هوازدگي و يخ زدگي در ارتفاعات فوقانی و آلپي داراي اهميت بیشتری است. اما در ارتفاعات پايين تر فرسایش آبی همراه با فعالیت رودخانه ها نقش حمل رسوبات را در شكل دهي به اراضي ایفا میکند. توزيع فضايي عوامل و فرايندهاي شکل زائی سيماي سرزمين درغالب نظام بالادست - پايين دست در چهار طبقه ارتفاعي قابل تجزیه و تحلیل است و هر یک تبعات متفاوتی هم روی پایین دست دارد که در برنامه استفاده از سرزمین شایان توجه است؛
قلل وكوه هاي مرتفع با فعاليت يخچالي، و فرایندهای هوازدگی فیزیکی (فرسایش) مشخص میگردند.
ارتفاعات جنب آلپي با فعاليت هاي جنب يخچالي و فرایندهای فرسایش رودخانه اي مشخص هستند.
شکل زائی آبی و گاه بادی در كوه پايه ها و در دشت سرها شاخص است.
غلبه عوامل شکل زایی بادی مشخصا در اراضي گرم و خشك ریزدانه وكويریا بیابان غالب است.
حتی ناهمواری محلی هم شرایط آب و هوائی ایران را متاثر میکند. در مقیاس منطقه ای کوهستانها و خشکی غیر منطقه ای (Non-Regional Aridity) در سطح ناحیه ای آب و هوا (بارش و تابش و تبخیر و تعرق) روی شیب های دارای جهت شمالی یا جنوبی متفاوت است و در سطح محلی و بزرگ مقیاس ارتفاع (کمربندهای ارتفاعی؛ رجوع شود به بخش مقیاس محلی) همراه با جهت تعیین کننده شرایط آب و هوائی و همینطور رویش و فرایندهای خاکزائی با هم متفاوتند. در مجموع این همبستگی نزدیک شرایط فیزیکی سرزمین ها و ناهمواری اراضی تنوع چشم گیرتری از آنچه ناشی از حضور نفوذ مناطق متنوع زیستی بر سرزمین های جا به جای ایران موجب شده است میگردد.
از کوهستان و تپه ها تا دشتها و بیابان و کویر زیستگاه های متنوع با حضور عوامل مختلف در همه مقیاس ها پدیدار شده و سپس با حضور قدیم جوامع در آنجا گسترش و بسط یافته است.در سراسر مسیر سیستم های همبسته سیستم های محلی اکولوژیک از افزایش تنوع ناشی از شکل اراضی در سطح محلی برخوردارند. این تنوع با توجه به منافع حضور شرایط و منابع مختلف طی فصول و در جهات و ارتفاعات گوناگون توسط اهالی تحت بهره برداری قرار گرفته و حمایت و حفاظت شده است.
از جالب ترین خصوصیات توپوگرافی فلات ایران ناهمواری خرد ناشی از حضور مجموعه ای از فرایندهای ژئومورفولوژیک مثل فرسایش و زهکشی و ... است که هنوز با شدت و گستره اولیه اش ادامه دارد. این شرایط به تبع ارتفاع و حضور در جا به جای فلات تحت تاثیر مناطق زیستی و اکولوژیک مختلف از تنوع و پیامدهای متنوع برخوردار شده است. در هر گستره مکانی تنوع خاک از نظر فیزیکی و شیمیائی و ارتباط با رطوبت و گیاهان دیده میشود. لذا اگرچه رویش گیاهان چوبی یا خشبی در ارتفاعات معین قابل پیش بینی است و روی شیب شمالی بیش از شیب خشک و شیبدارتر جنوبی باشد اما در جنوب تا گیاهان دائمی و گندمیان پایا روی شیب جنوب بیشتر دیده می شود. روی شیب ملایمتر کشت دیم غلات و چرای مفرط صدمات زیادی بر خاک زده است. لذا شکل زمین و فیزیوگرافی اراضی حتی در مقیاس بسیار بزگ محلی و سایت عامل تعیین کننده ای برای شرایط حفاظت از تنوع زیستی هم محسوب میگردد. روی شیب تندتر شمالی با وجود فرسایش خاک و شسته شدن سطوح با روان آبهای شدیدتر هنوز شرایط طبیعی و رویشگاه های اصیل علفی و چوبی (به علت سختی بهره برداری) یافت میگردد.
ايران در سطح جهانی متاثر از كمربند خشك جهان و در مقیاس منطقه ای متاثر از دشتهای خشک آسیای میانه است. بسیاری از خصوصیات اکولوژیک سرزمین های فلات ایران را همین تاثیرات بر شرایط غالب مورفوکلیماتیک و بیوکلیماتیک تعریف نموده اند. در بخش قابل توجهی از ایران (به استثنای منطقه خزری و سواحل خلیج فارس) آب و هوا و سرزمین (لاقل از نظر غلبه بارش زمستانی و حضور غالب سنگ بستر آهکی) شبیه مناطق مدیترانه ای است با تابستان های خشک تر و طولانی تر. در سطح منطقه و محلی نوسانات دما و رطوبت طی فصول مختلف و طی شبانه روز(به علت موقع و فقدان پوشش گیاهی) بسیار شدیدتراست. به علت گستردگی حدود ایران روی عرض های زیاد جغرافيايي وهمینطور نفوذ نسبی شرایط اقلیمی مختلف از پیرامون فلات ایران مناطق اقلیمی متنوعی (از نظر متوسطها و نوسانات و تحولات فصلی پارامترهای اقلیمی و اثر تجمعی همه این پارامترها) را دارا است.
الف- از نظر تفاوت میانگین های درجه حرارت سالانه :
- مناطق سرد تا خیلی سرد، در منطقه وسیعی از ایران از ارتفاعات زاگرس تا کوه های داخلی
- مناطق گرم و خشک، در نواحی مرکزی ایران تا جلگه های سواحل جنوبی
- مناطق معتدل مدیترانه ای، در زاگرس میانی و ارتفاعات داخلی
- مناطق معتدل مرطوب، در دشت های ساحلی منطقه خزری
ب- از نظر تفاوت در میانگین های رطوبت نسبی ؛
- مناطق خشک و نیمه خشک، (75 درصد ایران) با بارندگی سالانه 50 تا 500 میلیمتر در مرکز.
- مناطق نیمه خشک، با بارندگی 200 تا 400 میلیمترو با 500 میلیمتربارش در نواحی کوهستانی تر
- ناحیه مرطوب خزری، با بارندگی سالانه 600 تا 2000 میلیمتر (در 4 درصد سطح ایران)،
در مجموع تغییرات آب و هوائی بصورت یک گرادیانت غالب کاهش رطوبت و افزایش دما از شمال به جنوب و از غرب به شرق است. اثرات تجمعی همه عوامل موثر بر آب و هوای خرد و میانی (Meso- Micro-climates)موجب شکل گیری شرایط آب و هواهای متمایزتری درهر بخش از فلات ایران شده که با احتساب تحولات فصلی و مناطق زیستی متناسب با ارتفاع و تحت تاثیر فیزیوگرافی متفاوت در شرایط تاثیرپذیری از یک یا چند شرایط اقلیمی در سطح ماکرو متنوعتر از معمول هم شده است.
بالاخره در ایران بر اساس شرایط و تغییرات کمیتها با ماهیت توزیع فضائی پارامترهائی چون گرما، نم، ابر، بارش، باد و گردوغبار، شدت تابش و بروز تندر (دکترسیدابوالفضل مسعودیان) پانزده ناحیه اقلیمی را شناسائی و به صورت نقشه زیر ارائه نموده است. در مقیاس محلی تنوع آب و هوا از نظر رطوبت نسبی و دمای شب و روز با تغییرات ارتفاع همبستگی زیادی دارد. شرایط فیزیوگرافیک و ژئومورفولوژیک متنوع در ایران در هر یک از مقیاس های تحلیل مولد تنوع شرایط آب و هوا و فعالیت عوامل شکل زا میگردد. بطور کلی (جز در دامنه های شمالی البرز) با هر صد متر افزایش ارتفاع دمای متوسط یک درجه خنک تر است ورطوبت نسبی هم با هر صد متر افزایش ارتفاع شش دهم درصد افزایش می یابد. به علاوه دامنه آفتاب گیر (گرمتر و خشک تر) و سایه (مرطوب تر) از شرایط دما و رطوبت بسیار متفاوت برخوردارند. بر همین اساس است که هر یک از کمربندهای ارتفاعی تعیین کننده شرایط زیستی، خصوصیات بیوفیزیک و توان سرزمین آنجا را نیز متاثر یا شاید حتی تعریف میکند. البته توجه کنید که بستگی به محل و حضور در هرپهنه بر اساس سازماندهی سلسله مراتبی ساختار (و کارکرد) سیستم طبیعی منوط به مقیاس بالاتراست.

و تحت تاثیر شرایط آب و هوایی گرم و خشک آن قرار گرفته است. بارندگی کم با پراکنش زمانی و مکانی نامنظم،تبخیر زیاد، دامنه بسیار زیاد گرمایی... از ویژگی های مناطق بیابانی است که موجب افزایش شدت آسیب پذیری این مناطق می شود. قرار گرفتن این فلات در محدوده کمربند بیابانی دنیا از یکسو و محصور شدن آن در حصارهای کوهستانی عریض و مرتفع از سوی دیگر سبب تسلط پدیده خشکی در